Stem: O Holland schoon gy leeft in Vreê. 1 HElaes wat een Benaeuwdheid groot Doet onze Ziele prangen! Wy zitten nu in groote nood! Helaes wy zyn Gevangen!
En onze Snootheid is gestuyt, De loop der Quaedheid die is uit, ’t Scheen Godt niet kon gedogen; Ons Boosheid voor zyn oogen.
2 De Duivel die heeft ons verleid En in zyn net gekregen! Nu is ’t voor ons een bange tyd, Wy billyk staen verlegen. Hoe Godt vergetent was ons hert? Waer door wy andere tot veel smert Geweest zyn in die dagen? Waer van ’t Gerugt kwam wagen.
3 Wy gingen hels en obstinaet, Ons Officiers aenranden! Een zaek die boos is inderdaet; Wy sloegen voorts ons handen Aen al die schoone Goederen daer, Die in het Schip Geladen waer: Wy gingen Hakken, Steeken, En alles open breken.
4 Waer voor wy nu in deze staet, Ons straffen staen te wagten, ô Godt gy ons dog niet verlaet; Wilt ons van kragt tot kragten Versterken, Bidden wy, ô Heer! Op dat te wy dus meer en meer Doen boeten van ons zonden! En dat om Iezus wonden.
5 Want gy ô Godt begeert de dood Des Zondaers niet, ô Heere!
Maer dat zy in haer grootste nood; Sig maer tot u bekeeren; Dan wil gy Heer Genadig zyn, En maken van de Sonden ryn; In Iezus Bloed te wassen, Van hunne zonden plassen.
6 Dus wil ons Godt Genadig zyn, Ons alle in ons Lyden! Op dat wy na geleden pyn; Ons Namaels dan verblyden In een Vol-zalig Heil genot! Ach! geeft ons dit Genadig Godt: Als wy van ’t Aerdryk scheiden, Ach! Wilt ons Siel geleiden.
Cookies on Poetry Cove