Op Puer nobis nascitur.
Waer is die dochter van Sion,
Ick wil haer blijde maken,
Ick woud haer gern een bootschap doen,
Van alsoo groote saken.
Doe men al die werelt beschreef,
Doe ginck een maghet sware,
Te Bethlehem daer sy doe bleef,
Gebaerden haer kint aldare.
Een glas al schijnter die sonne door,
Ten breckt niet van der sonnen,
Dus heeft de Ionckfrou na en voor,
Ionckfrou een kint gewonnen.
Een duysternis is ons verklaert,
Een licht is ons geresen,
Een maghet heeft een kint gebaert,
Dat dunckt ons wonder wesen.
O wonder moeder, wonder kindt,
Moeder en maeght gepresen,
Maer ‘tkindt dat sy in doeckens wijndt,
Comt ons sonden genesen.
Maria nam hem op den schoot,
Sy kust hem aen den monde
De liefde hadde sy seer groot
Tot hem in alle stonde.
O Heere lof moet u altijt sijn,
Wilt ons doch dan geleyden
Wel met de weerde moeder dijn
Als wy al van hier scheyden.