Op die wijse: Fortune helas pourquoy. Laet ons met lof en sanghen Verblijden onsen geest, Ende inwendich aenhangen Gods lieve Moeder eerst: Sy is der Maechden keest, End’ in al ons misval Naest Godt helpt sy ons meest In dit traenvloedich dal.Sy is, &c. Door het Serpent vol listen, Met zijnen bosen raet, Ons Ouders, die eerst misten, Wrochten d’erf-sonde quaet: Maer door het Hemels saet Van dese Moeder fijn, Den Hemel open staet, Vry van t’Serpents fenijn. Tot Abraham verduldich Wiert geseyt, niet en sucht V saet wert menichfuldich Als sterren inde lucht: Dit gheschiet door de vrucht Deser Maeght wijs gesint, Want t’geloof onbeducht Maeckt elck Abrahams kint.Dit, &c. Abigail met reden Door een minsaem present Stelde David te vreden,
Haer huys bleef ongeschent: Soo dese Maget fent Door haren Soone soet Heeft Godts thoorn afgewent, Hy is ons vader goet.Soo dese, &c. Door Esthers seer goet spreken Wert sÇoninghss will’ ontseert, Haer volck is troost gebleken Aman die wert onteert: Soo sijn wy nu vermeert Door Maria vernaemt, Godt is tot ons gekeert, Den vyant blijft beschaemt.Soo zijn, &c. Oock Iudith by gelijcken Sloech ’t hooft des Heydens Vorst Sijn heyr dat moeste wijcken, Bethuly wert verlost. Maer door dees Magets borst Is vromer feyt ghewrocht, ’t Heeft Satan t’hooft ghekost, De doot is t’onderbrocht.Maer, &c. Sy is t’vlies Gedeoms, Diet geestelijck aenschout, Den Tempel Salomonis, Verciert met louter gout: Want Godt heeftse bedout Met gratien voorwaer, En sijn woonste gebout In haer lichaem eerbaer.Want Godt, &c. Soo den Enghel gesonden Godts wil heur heeft gewaecht, Sy seyd’ in korte stonden, Al w as sy dies versaecht, Siet hier s’Heeren dienstmaecht,
My geschie naer u woort: D’antwoord’ heeft Godt behaecht, Sy ontfinck rechte voort.Siet, &c. A;s een Eenhoorne reene Gejaecht door liefde groot, Soo wert Godts Soon alleene, Gevanghen inden schoot Van dese Maeght minjoot, Soo voortijts was voorseyt: Wy haddens alle noot Tot onser salicheyt.Van dese, &c. Ghelijck de doorn’ int wilde Die Moyses sach int vier, Den brant hem niet en schilde, Maer bleef groen ende fier: Soo bleef die Maegt alhier, En wert Moeder bedacht, Door Goddelijck bestier, Buyten natueren kracht.Soo blijft, &c. Peyst hoe haer hert vermeyde, Als sy ’t kindeken sach, Als syt in doecxkens leyde, Alst heur gaf eenen lach: D’Enghels deden gewach, En d’herderkens by dien Het kint dat al vermach Aenbaden op haer knien.D’Enghels, &c. O suyver Maegt en Vrouwe, O weerde Davidts ranck, O rooss’, o schoon kerssouwe, O Hemelschen inganc k O hoop’ in ons verlanck, O morgen sterre claer,
Die wy sonder bedranck, Nu betoonen met plaeysier, Tot u Maroa goedertier.Want u lof, &c.
Cookies on Poetry Cove