Stemme: Als ’t begint.
KRelis sey sy Krelis kindt,
Hoe komt dat ghy niet by Melis bint:
Dat ’s een langhst,
Die seker mooytjes danghst,
En altijt met een gril, Na ’t meysje wil.
Heer! wat was hy lestmael mal,
’t Had met de knecht alsulcken val,
Doen hy Griet, de Turf-schuer in stiet,
En Teeuwis met sijn Wijf
Hulp aan ’t gekijf.
Teeuwis, sey sy: droncken bloedt,
‘k Weet niet wat ghy soo beschoncken doet,
Ghy bent soo swack,
Kom set u beentjens schrap:
En gaen wy met malkaer
Mijn soete vaer.
‘k Wil niet gaen sprak Teeuwis weer,
En mit soo seegh den Bloedt ter neer;
En hy swoer, de duysent hael de moer,
En rolde als een tol, Vroet als een mol.
Het soet gesicht van Catharijn,
Dat maeckt mijn droncken sonder wijn,
Dat ’s een meyt, die blanke borsten heyt,
En altijdt met een krul,
Maeckt mijn schier dul.
Lest, mijn zieltjen hallif sat,
En icker om een kusjen badt,
Sey sy knecht, kom setje beentjes recht,
En gaen wy met malkaer, mijn soete vaer.
Ick verswoer de droncke kan,
En viel op haer roode kaeckjens an,
Doen mijn jeught
Genootsaeckt was tot vreught,
En icker mijnen lust, In hadt geblust.
Kaetje, sey mijn Liefje wel,
‘k Wou dat ick was een vratje op jou
Dan ick staegh, Sijn altijdt even graeg,
En icker met mijn dou, In zaeyen sou.