Stem: Quand la berger, &c.
SAchte Silvia segget my, Hoe komt het by, Dat al u schaepjes teer en schu, Haer soo verspreyde, op vremde weyde, En veer van u? Of dwalen u gedachjes vart, U sin en hart, In minnelijcke vlaeghjes soet, Op sulken knaepje, dat ghy geen schaepje Dan achten moet? Ick sie den ooye, ick sie de ram,
Ick sie het lam, Verlaten dwalen, en de geen, Diese sou hoede, diese sou voede, Sit (ach! alleen.) ’t Is gelijck ick voor seker hou, (Blosende vrouw!) Dat ghy u klachjes in de windt, Sent, met u suchjes, om d’ongenuchjes, Van die ghy mint. Laetst doen ick u alleenigh von, ’t Was Coridon, Daer van u lipjes repte, maer Geen ander woorden, ick van u hoorden, Soo openbaer. Ist dan dat u de vlamme quelt, Van die ghy melt, Sorghsame Nymphe, ’t is wel vreemt, Dat ghy by tye sijn vryerye U selfs ontneemt. Hy die u vaeck sijn minne swoor, Met kleyn gehoor, Klaeght van u wreetheyt en ghy lijdt, (Helaes!) ellendigh u smart inwendigh, Soo lange tijdt. Stondt het aen Coridon, en dat
Ghy willen hadt, Hem te vernoegen en met een, U selfs ’t ontgeven het eensaem leven, Hy was te vreen. Maer minnelijcke harderin, U groote min, Voort hardertje te kennen, met Sijn lieffelijck sineke niet te versteke, Dat voeghde bet. Dat ghy met een recht’ uytheyt dra, Antwoorde ja: Op ’t uyterst vragen van sijn lust, Dat sou u wille en ’t sijne stille, In sachte rust. U lammertjes die soudy dan, Verselschapt van, U trouwe minnaer gade slaen, En al u lusjes in sachte rusjes, Geniete gaen.
Cookies on Poetry Cove