Stem: Waer is trouwer minne? ’t Minnen is gebooren Langh voor onse tijdt, Veele van te vooren Zijn daer door verblijdt: Jacob heeft om ’t Meysje Viertien Jaer gehoedt; Wie sou niet een reysje Krijgen goede moet? 2 Donder, Blixem, Zuye Winden, Hagel-slagh, Noch de Noorder-buyen ’t Minnen krencken magh: Regen, hette, drooghte, Ooste Winden kout, Diepte, laeghte, hooghte, ’t Minnen niet weerhoudt.
3 Altijdt vlieght dat Goodtje Met sijn wiecken hoogh; Altijdt schiedt dat Boodtje Met sijn Minne-boogh In de Minnaers herten, En oock haer Matres; Hy verlicht haer smerten, Door sijn Moeders les. 4 Bruydegom en Bruydtje Zijn, door trouwe min, En dat Venus-guytje, Nu wel in haer sin: Siet wat lieve lonckjes Dat sy hem toe schiedt; En wat Minne-vonckjes Dat hy haer aenbiedt. 5 Nu wel aen Gespeeltjes, Brenght, met gauwe tret, Haer, sonder krackeeltjes, Na het Vreughde-bedt: Vreughde is haer leven; Vreught stelt haer gerust; Vreughde kan haer geven Beyd’ haers herten lust. 6 Wel daer gaen sy treden
Na de Mins-altaer, Om t’off’ren haer leden, Aen Cupidoos schaer; Venus met haer Susjes Ciert de Offer-plaets Lusjes, lachjes, kusjes Sijn daer mee geplaets. 7 Dat ’s alweer een paertje In dat groote Gilt; Licht zijnd’er in ’t Jaertje, Wel veel meer gespilt Van dees Bruylofts-geesten; Jonge-luy gae voort, Maeckt doch nieuwe Feesten; Want het soo behoort. 8 ’t Wil doch vangen Muysen Dat de Katte teelt; ’t Aepje wil staegh Luysen; ’t Vryen niet verveelt Twee geliefde Vriende; Niemandt ’t minnen derft; ’t Minnen is aensiende; ’t Minnen noyt en sterft. Schijn bedrieght.
Cookies on Poetry Cove