Stem: ’t Windtjen daer den Bos,&c.
WEl, wat of dit wesen wil?
Al de Glasen staen hier stil,
En een Meysjen // Niet een reysjen
Van ons nu werden gekust,
Dat de Minne-vonckjes blust.
2 Laet de Glaesjes toch om gaen,
En al sulcke keur op staen,
Dat elck wachte // Sich te trachte
Dat het glaesje over dwaelt,
Eer ’t met kusjes is betaelt.
3 Toont een yder als een man,
Dat hy dapper kussen kan;
Kust de Meysjes // Duysent reysjes:
Want geen dingh en is soo soet
Als dat lieve smock’len doet.
4 Datje wel op ’t kussen let,
Soet en sachjens, juyst en net,
Of sy sellen // Jou licht quellen,
Datje daer toe niet en deught,
’t Geen ons dient tot lust en vreught.
5 ’t Kussen is soo soeten dingh,
Ja het treckt ons seer geringh
Tot in ’t binnen // Van de sinnen,
Voort door al ’t geheele bloedt;
Denckt eens wat het kussen doet.
6 Weest dan vlijtigh in die daedt,
Dat j’et kussen toch niet laet,
Wilt niet tragen // Noch vertsagen,
Ofse seydt, wijckt hier van daen:
Maer valt des te stercker aen.
Stopt geen soetheydt.