Stemme: Hansje sneed het, &c.
HEer Aeltje-buer // wat avontuer:
Denck Teun die heeft een Vryertje.
Is ’t niet ontdieft: Sy is verlieft
Op een wilt-weyigh Suyertje.
Een Huppel-klinck // een lichte-vinck
Daer niet en is ten besten;
En weet je ’t niet // hoe dat hy hier?
’t Is puyckjen aen de Vesten.
Wat magh se doen: ’t is gien fatsoen.
Ja wel! ick seght jou Aeltje,
Dat teere Wicht // valt veel te licht:
Sy smijt hem uyt het Saeltje.
’t Is wel een Lanst // hy speult en danst
Ja alle nieuwe wijsjes,
Of niet een quack // hy weet se strack:
Dat hoord’ ick laetst tot Tijsjes.
Waer op dat pas // ’t geselschap was
Van al de jonge Maetjes:
Daer hy alleen // het geesje scheen
In kluchjes, en in praetjes.
Dat lange Teun // en Jaep en Seun
Noch seyden dat ’s een giesje;
Ja soo ontdieft // dat ick verlieft
Hem Minne moet, seyd’ Niesje.
Die soete sloof // heeft goedt geloof
Dat sy hem sel bekooren.
O lieven Heer! komt morgen weer
Ghy sult wat anders hooren.