Stemme: Als ’t begint.
O Ghy trotse Maeghden aert,
Vol hardneckigheydt,
Die de Minnaers baert,
In onverduldigheyt:
Fy dat ghy my soo lang hebt overheert,
En mijn sinnen van het minnen afghekeert:
De liefde soet van aerdt, is weder liefde waert.
2 Fy, ay sucht! het is u schult,
Dat dees jonge geest,
Die met groot gedult,
U Minnaer is geweest,
Is ten laesten gedwongen sijn trouwe sin:
Af te keeren van de vruchteloose min:
De liefde soet van aert,Ec.
3 Ach ick viel hem al te hardt,
Ick heb om al sijn klacht,
En om al sijn smart,
Soo menighmael gelacht:
Nu ontroert mijn sijn lijden en sijn swaer bloedt,
En sijn droefheydt is een prickel in ’t gemoedt:
De liefde soet van aert,Ec.
4 Fy, o wreede tyranny!
Packt u uyt dees stoel,
Ziele stelt in my
Een levendigh gevoel:
Ben ick vleesch, ben ick bloedt, ben ick menschelijck,
Doet u eygen vleesch en bloedt geen ongelijck.
De liefde soet van aert, Ec.
5 ‘k wil veranderen t’eenemael,
En die my goedt gunt
Wil ick weer betalen
Met deselfde munt.
Kom mijn hart, kom mijn lief, kom doch eens by mijn,
Kom mijn lief,ick wil u alderliefste zijn:
De liefde soet van aert, is weder liefde waert.