Stemme: Prins Robbert. 1 Daphnis. ACh alder-liefste Herderin, Hoort doch een reys een woort, Laet eenmael uwen Herder in, Sluyt niet altijdt uw’ poort; Ontsluyt veel liever oock u hert, Of opent eens mijn borst, Die van de vlam versmolten wert, En na uw’ laef’nis dorst. 2 Daphne. Dorst ick geloven dat ghy ’t meent, En spraeckt, gelijck ghy dacht, Ick had licht niet soo langh geneent, Noch ghy vergeefs gewacht. Maer nademael ghy altemael Ons maer om ’t jochjes vrijdt, Slae ick geen acht op uwe tael, Ja achtse niet een mijt.
3 Daphnis. Neen, schaepje, daer en hadje ’t niet, Ick min in deught en eer; Ick bied’ mijn handt, die trouwe biedt, Wat wilje min of meer? Al waerder selden knaep in ’t Lant Die woordt hielt, ja met een; Soo sweer ick, daer ’s noch eens mijn handt, Dat ick ’t van herten meen.
4 Daphne. Neen! Schaeps-hooft, dat gat boorje niet; Ghy zijt als all’ de rest. En sweert niet, knecht, noch stoorje, siet Daer ’s Nichil op ’t Request. Als, soo mijn moer my heeft geleert, De Bruydt is in de schuyt, Dan is het blaedtjen omgekeert; Dan zijn de beloften uyt.
5 Daphnis. Gelooft ghy dat? ach! driemael ach! Ach! ach! ick werdt ontsint, Soo ick bemint niet leven magh, ‘k Sal sterven onbemint. Gaet dan met wreetheydts huyek te kerck,
Geeft elcke Maeght die less’, Te gaen, gelijck als ghy, te werck, Ach Ziele-moorderess’! 6 Daphne. Neen, lieve Daphnis, neen ick schrick Voor sulcken wreeden naem; Ick ken u inborst op een prick; Ghy zijt my aengenaem. Alwaer dat ick bedrogen waer Van al wat Vryer heet, ‘k Geloof nochtans in duysent jaer Noyt dat ghy my het deedt. 7 Daphnis. O open Hemel op der Aerd’, Leef ick, of ben ick doodt? Door dat woordt wierdt mijn aem vergaert Die was in scheydens noodt. Laet tusschen u en tusschen my Nu dubbelt leven zijn, Op dat het mijn in ’t uwe zy, En ’t uwe zy in ’t mijn. H. Bruno.
Cookies on Poetry Cove