Stemme: De schoone die my dus marteliseert.
GElijck de Sterren vercieren klaer
Des Hemels Firmament,
Soo lichtet een wijse Vrouwe eerbaer
Haer huysgesin present,
Haer Man haer wederpaer met lust
Altijdt vrymoedelijck op haer rust.
2 Haer Kinderkens die se eerlijck teelt
Als Olijf-spruytkens soet,
En gelijck een Wijnstock onverveelt
Met hare Melck opvoet,
Die zijn haer heugelijck wederom
Een vaste hulpe in den ouderdom
3 Het herte des Mans dat steunt op haer,
Sy doet hem goedt, geen quaedt
Behoeft hy te vreesen voor oft naer,
Hoe dat het hem oock gaet:
Sijn handt-werck sal gezegent zijn,
Haer te beminnen en is hem geen pijn.
4 Haer handen streckt sy vlijtelijck uyt,
Sy is vreedsaem en stil,
Des morgens neemt sy een besluyt
Wat sy uytvoeren wil:
De reynheyt haer cieragie is,
Het veylt haer nimmer aen couragie wis.
5 In somma sy is de kroone des mans,
Sy is hem altijdt trouw,
Op sijne hooft eene vergulden krans,
En wat hy wenschen sou,
Sy is boven goudt en peerlen weert,
Gelijck de Wijseman daer meer van leert.
6 Ghy Mannen bemint u Vrouwen reyn,
U eygen vleesch en been,
Met wijsheyt woonet by haer alleyn
Ghy zijt niet twee maer een,
Niemant sich zelf doet ongelijck,
Een wijse Vrouw schenckt Godt van Hemelrijck.
Een is meer dan al.