Toon: Als Bocxvoetje speelt, &c.
VErmaecklicke Maeghden, lustigh ga voort,
Aen ’t singen, aen ’t springen ghelijck het behoort:
Hey wacker, schep moet,
Zijt vrolick en soet:
Of schort’er noch yets soo spreeck maer een woordt?
Sie daer, dat ’s u voor, nu volligh ons na:
Wy willen aen ’t schrillen;Hey lustigh, sa, sa:
De Bas en de Veel,de Fluyt en de keel,
’t Is ellick sijn best; gun niemant gena.
De Bruygom heeft nu al sijn moeyten gedaen.
Wy vryers, wy stryers wy moeten’er aen;
En hoort men eens: neen;
’t Is stracks: och! mijn scheen,
Op kreupele beenen is’t qualick te gaen.
Maer Juffers, al zijn wy soms dapper in ly,
Met graeuwtjes en blaeuwtjes, ghy zijt niet heel vry:
Want die ghy wel soudt Is dickwils te kout;
Dies steekje vol hertseer al houje je bly;
Ja ghy draeght al veeltijts het lastigste pack:
Dan steenje,dan weenje, dan benje heel swack:
Want steeckje vol brandt,
Het klagen is schandt,
Een Jongman is ’t eer;dies vint hy gemack.
Maer Juffertjes, seper, ick weetje noch raedt,
Versoeckje een Broeckje, bewijs met de daedt,
Dat hy u behaeght;
Segh ja, als hy ’t u vraeght:
Soo vindje het kluwen ten eynde den draet.
Och! ’t Huwelicks bedde geeft suyckerde wijn:
Daer stoeyt me, daer knoeyt me, daer trecktmen een lijn.
Een nacht in de trouw
Is, vraegh dat een vrouw,
Veel beter dan duysent alleenigh te zijn.