Skip to content
1850

Eerste kindergedichtjes aan moeders schoot

Anoniem

Wel spelen, maar niet krakeelen.

Bij het spelen Niet krakeelen Is zoo schoon; Niemand plagen, Zich verdragen Spant de kroon.

Laat ons, kindren! Niemand hindren; Spelen wij De een en de ander Met elkander Zoet en blij.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.