Een Herders Clach-Liedt.
Op de wijse: O Lichaem ghy doet sonden.
BOck-Pan ontsluyt u tenten
Door d’aencomst vande Lenten
Dies ’t vee al, met gheschal
Loopt uyt ’t stal, na het dal
Daert groen gras blommich bloeyt:
Den herder die het hoeyt
Sijn hert van vreuchden groeyt
Als hy siet dat de weyen
De beesten wel ghereyen
Bos en haegh,
Sijn niet traegh, aen dees laegh
Te gheven groene meyen,
Dies niet stom, allentom
Buck ick crom, om een blom
Voor die ick moet verbeyen.
Hoe soet ist vreughdich minnen,
Daer weer min is te winnen
Soo mijn lief, my verhief
Door den brief, tot gherief
Sy my weer liefde toont
Dus is sy weerdt ghecroont
Hoe wel sy om haer schoont,
My was eerst spijtich teghen
Maer ick cost haer beweghen
Tot weer min, hert en sin
Voor Vrindin
Heb ick het Ja woort creghen,
Dies ick haeck, na den smaeck,
In dees saeck, ons vermaeck
En wenschen is gheleghen.
Princers mocht ick verwerven
V trou al voor mijn sterven
Het ghesucht, en gheducht
Nam de vlucht, mijn ghenucht
Sou wesen over groot
Het waer een soete doodt
Te sterven inden schoot
Van u mijn lief ghepresen,
Ghy sout my haest ghenesen
Door de Trou
Schoon Ionckvrou, uyt den rou
Is menich lief verresen
Soo sou snel, mijn bleeck vel
Wt ’t ghequel, Reysen wel
Mocht ick by Laura wesen.
Allencxkens niet.