Skip to content
1654

Eenen nieuvven Antwerpschen liekens-boeck

Anoniem

Een nieu amoureus liedeken Op de vvijse: Vande Pavanillie, K’Leef als den desperaten // om Een Maeght soo delicaten // blom, Als iemant oyt aenschouwen // mocht Die my in dit benouwen // broght Want sy van aenschijn claer Blinckt als Diana // maer Sy laet my int beswaer. Dees Maeght die my in banden // hout Heur hayr blinckt al waert vanden // gout Corallich haren rooden // mont Haers ghelijck men noyt en // vont

Hier in dit werelts dal Dies ick met recht voor al Haer altijdt prijsen sal. Haer handekens om tasten // fijn Seer lieffelijck als abasten // zijn En oock haer tanden ient // ghestelt Haer keiltien excellent // vermelt Rethorica playsant Want Pallas triumphant Begaeft haer met verstant. Haer halsken al seen swaen// so wit, Doet dat ick gantsch vergaen // deur hit Van het hel brandigh minnen // vier Het welck my vort ontsinnen // schier Want noyt gheen minnaer led’ Om zijn liefd’ meer onvred’ Als ick deur haer wreethed’. Door haer twee claer lichten // togh Seyndt Cupido sijn schichten // och In mijn bedroefde siel // onbly Die niet eer op en hiel // voor hy My, die heel was gherust Naer sijnen wil en lust Mijn sinnen had verwust.

Prince. Wilde sy haer minnare // nou Wt liefde schencken hare // rou Die ick wel heb verdient // daer om Wert eens tot my ghesint dees // blom Ick sou Alleen deur een Reyn liefd’ haer minnen reen Tot ons de doodt quaem scheen.

Alleen deur een.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Eenen nieuvven Antwerpschen liekens-boeck · Anoniem · Poetry Cove