Een Amoureus Liedeken, Op de wijse: La Vignonne. GHy minnaers u verheught, en paert In desen soeten Meye tijdt En met u lief in deucht, vergaert Want wy zijn nu den winter quijt Die ons seer strangh, hiel in bedwangh, Wiens stuerheyt ons viel te langh Wilt scheyen, vant schreyen, dat ghy Onbly, in maert, doen hy Door zijn ghewelt, u heeft ghequelt Want hy doch nu, moet ruymen t’velt. Siet Philomela nou, bedwinghen, Haer droefheyt, daer sy eerst in was, Hoort haer in spijt van rou, nu singhen, Siet hoe het schoon beblomde gras En allen t’cruyt, vol van virtuyt Door Phebus cracht, nu comen uyt,
Welck groeytsel, elck boetsel, nu gheeft Wat leeft, dus onghesneeft V toch vermaeckt, op dat ghy raeckt Wt u ghetreur, daer ghy in staeckt. Orpheus, snaren-spel soet, seer lustigh Hoortmen door allen het groen foreest De Musen wel ghemoet, en rustigh Verheughen elckx bewesen gheest Ampion speelt: te wijl dat queelt Hyems diens by sijn elck verveelt Het rasen, van ’t blasen, des windt Ons dint, dat Aura sindt Tot ons ghenucht, hoe Phaeton sucht Die door zijn hert onsteeckt de lucht. Siet daer oock me die schoon Nayden Verdrijvende hun swaer verseer Te saem vlechten een croon, van bladen Den langh gewensten Mey tot eer En van ’t gheblomt, dus niet en schroomt Maer sonder langh vertoeven comt V herte, van smerte, wilt gaen Ontlaen, en gade slaen Den mey voorseyt wiens lieflijckheyt Is tot s’minnaers gebruyck bereydt. Dus wilt u Prince hier, na voeghen De wijl den tijdt u dat ghebiet Laet u des meys playsier, ghenoeghen Want door hem comt ghy uyt verdriet En droef ghetreur, paert u met heur Diens lief ghy sijn wilt, naer als veur Feesteertse: begheertse Alleen deur een Reyn ionst: haer geen: onneer bewijst Dat sy u prijst Want uyt reyn deucht veel vreughden rijst.
I. Clouwens Alleen deur een
Cookies on Poetry Cove