Een Amoureus Liedeken, Op de wijse: Mijn beminde blom.
WEl op mijn uytvercoren dier, Die mijn ionck hert beswaert, Om u gaen ick verloren schier Toont my der liefden aert Comt met vlijt Inden strijt Wilt mijn iocnk hert gheven raet En besiet Mijn verdriet Eert my aen mijn leven gaet Schoone creatuer Wilt mijn lijden suer Eens verblijden puer Schoon lief zijt doch ghedachtich wel, Wat reyne liefde doet, Vrou Venus stralen crachtich snel,
Ontsteken vleesch en bloet, D’welck meest Mijnen gheest Suchten ende treuren, doet, Door de smert In mijn hert, Die my nu ghebeuren, moet Wilt my helpen want Sonder onderstant Smilt ick inden brant. Schoon lief by u te wesen, vry Is my een medecijn, Want ghy kont my ghenesen bly, En dat op kort termijn, Maghet reyn, Die ick meyn, Min ick in ghestadigheyt Eer en deught My verheught Toont my toch ghenadicheydt, Mijn beminde Caer Troost uwen dienaer Wt liefden eerbaer. Schoon lief wilt ghy uyt minnen, claer Toch comen my te baet Troost doch mijn droeve sinnen, swaer Eer dat het valt te laet Eer ick saen Dolen gaen Naer een onbekinde wijck Ghelijck de Schoon Thisbe En Pyramus mindelijck Die deur desen noot Beyd’ stierven de doot In ellende groot. Oorlof reyn blom der vrouwen, fier Gheeft my nu het iae-woort
Op u staet mijn betrouwen, hier Laet ons maken accoort Dat ick veur Al ’t ghetreur Vrolijck met u paren mach, Sonder pijn Sou ick sijn Saegh ick dien blijden dagh Want in melody Soudy brengen my Wt dees slaverny. Ongheleertheyt faelt licht.
Cookies on Poetry Cove