Op de wijse, Wilhelmus van Nassouwen.
Aenhoort ghy Nederlanden Met herten seer verheucht: Tot Godt verheft v handen En loeft zijn groote deucht: Wilt nu zijn eer verbreyden Ghy die waert seer belaen, Om die ontsettingh' van Leyden Twelck onlancx is ghedaen.
Maer wilt consedereren Jn dese wonder daet De stercke handt des Heeren, En niet der menschen Raet Tis Godt, die tallen tijden Den zijnen wt der doot, Verlost, en can bevrijden Van swaeren hongers noot.
Dus lang hebt ghy tvertrouwen Jn s Conincks macht ghestelt, End op sijn schoon Landouwen, Heyrcracht en groot ghewelt: Maer bouen den arm des Heeren Vermach gheen Potentaet: Hoe soudt ghy wel floreren, Als God daer buyten staet?
Laet v een Spieghel wesen Jn Hollant Leyden schoon: Oock die daer in Godt vreesen En Christum zijnen Soon, Die is haer Coninck verheuen Haer schilt, haer Borcht, en Weer,
Dit heeft den vyant doen beuen, Ja vluchten met oneer.
Tis wonder int aenschouwen Der menschen ooghen blint, Hoe dat int benouwen Den Borgher was ghesint, Dees stadt met Pest beladen, Hongher, Crijch, Dieren tijt, Te houden sonder Soldaten Dus lang in svyants spijt.
Jck laet noch te vermonden Al die afbreucken fier, Die sy tot allen stonden Den Spaeniaert deden schier Ten mocht haer niet faelgeeren, Sy streden voort Vaderlant, En om het woort des Heeren, Dat daer was in gheplant.
V lastermont hoochmoedich O Spaenschen Assur wreedt, Heeft God ghehoort seer spoedich Dien ghy voor hem op deedt, Baldees die hadt ghesworen Dat Son end Manenschijn, Vergaen most: oft verloren Sou de stadt Leyden zijn.
Daerom heeft God almachtich Het bidden oock haest verhoort Der Burghers, tot hem clachtich O Leyden vreucht orboort:
Den Prince van Orangien Heeft hy v tot een Helt, Verweckt, die tvolck van Spaengien Sou breken haer ghewelt.
Oock zijn v Bondtgenooten Den Adel en steden meest, Van Hollant onuerdroten Aldaer present gheweest, En hebbent tot uwen bystande De dijcken al om doorboort End tot een Zee haer Landen Ghemaeckt, tis noyt ghehoort.
Het was een vreucht taenschouwen Den Admirael vaeliant, Boysot, end t'Edel Grauwe Van Walcheren so plaisant: Den Spaengiaert seer beladen Ginghen dees Maets te keer, Met s Princen Scheeps Armaden Behaelden sy prijs end eer.
Doen sachmen haest verneeren Ons vyants hooghen moet, Sijn Schanssen door tverveeren Verliet hy metter spoet Hy moest de stadt sien spijsen Met Coorn seer abondant, End wt zijn Legher rijsen Met oneer ende schandt.
Princesse Leyden schoone Ghy Borghers ionck ende oudt
Met recht spant ghy de Croone, Om dat ghy v onuerflout, Ghebleuen zijt stantvastich, Ghy ander steden ras, Helpt ons den vyant onmachtich, Na iaghen op dit pas.
Cookies on Poetry Cove