Een nieu liedeken op de wijse van Munster. VVie wil hooren een nieu liet, Al watter corteling is geschiet, Dat sal ick v vertellen, Van eenen spaenschen Paep, hoort mijn bediet, Met zijn Spaensche gesellen.
Don Lowijs is zijnen naem, Sijn Trommels liet hy Allarm slaen Dat zijn Bijen souden comen, Om Alckmaer te beleggen saen, Ten mocht haer al niet vromen.
Tnegentich Vendels of daer ontrent Heeft hy naer die stadt Alckmaer gesent Spaeniaerts, Duytschen en Walen, Den Paep en hadde geen payment, Met slagen woude hy haer doen betalen.
Sy quamen t'Alckmaer voor de stadt, En meynden te schieten de mueren plat Al met haer groote Cartouwen, Sy waren van trecken moede en mat, Also men mocht aenschouwen.
Die Boeren vernamen dat metter vaert, Sy zijn terstont by een vergaert Tot al die Noordersche hoecken, Men sach so menich verroeste Hellebaert Om die Spaeniaerts te versoecken.
Sy zijn getogen na t Spaensche heyr, Met Varreiagers, Roers, en ander geweyr Om die Spaengiaerts te beuechten, Dit deden sy al den Prince ter eer, Tzijn geen Boeren, maer vrome lantsknechten.
Doen die Spaengiaerts dit hebben vernomen, Sy wilden niet meer na Alcmaer comen Naer Haerlem sachmense wijcken, Dat deden die Noortsche Boeren sonder schromen, Wie sach oyt diesgelijcken.
Die van Amsterdam met moede groot Wilden die Spaengiaerts voeren an, Ghelijck sy voor Haerlem deden, Elck was int loopen cloeck als een man, Sy waren niet wel te vreden.
Ghy Hollantsche Boeren siet nuttet velt,
Het is in Waterlant wel ghestelt, Sy vercoopen haer kaes by hoopen, Eyeren en Boter, tis duer om ghelt, Dat is v hier ontloopen.
Ghy Huysluyden ouer een, Maeckt v cloeckelick op de been, Wilt v teghen den Vyant stellen, Want comen sy int Lant gemeen, Sy sullen v anders quellen.
Al coemt den Vyandt met macht groot En spaert geen wapens cruyt noch loot, Wilt voor v vaders lant vechten, Al schieten sy so menigen schoot Och doet als vrome Lansknechten.
Oorlof wilt dit in danck ontfaen Dit hebben wy wt liefden ghedaen, Ter eeren Alckmaer de stede, Die den vyandt heeft wederstaen Dat sy nu leuen in vrede.
Cookies on Poetry Cove