Op de wijse, Rijck Godt wie sal ick claghen, etc. Eylacen ick mach wel claghen Tot v mijn Oude Vaer, Hoe sal ick moghen verdraghen dit bitter lijden swaer, Met beuen ende schromen Clage ick v mijn verdriet, dat ick in Hollant ben ghecomen, Godt verderf hem diet my riet.
Dit derf ick niemant wijten, dan v stede van Amsterdam, Ghy dedet niet dan roepen ende krijten, Tot dat ick in Hollant quam: Daer op so quam ick loeren,
Op v belofte certeyn, Ten was niet dan der Geusen voeren, So ghy seyt: haer macht was cleyn.
Jck betroude dat door raet der Papen, Dat is my nu misluckt, Dat Bedde daer ick meynde te slapen, Dat is my nu ontruckt, Van Rammekens most ick ruymen, Dat maect my therte seer bang, Termuyen meenden wy te sluymen, Maer waren daer oock veel te lanck.
Mijn beloften achten sy cleyn van waerden, Mijn boosheyt een yegelick ruyckt, Die ick al binnen Naerden, En te Haerlem heb ghebruyckt: Daerom sy malcander sweeren, En doen my wederstoot: sy spreken: Laet ons dapperlijck weeren, Wy en moghen niet quader als doot.
Jst dat ick wt Hollant moet wijcken, En Zeelant met schanden verlaet, so sullen my de Lieden na kijcken, Waer ick gae by de straet, Een yegelick sal seggen: Daer gaet Duckdaluens soon, Die Hollant moste laten legghen, sulck schimpen ben ick niet ghewoon.
O stadt ghy moecht wel beuen, Die daer leyt aen de Watercant, Wanneer ick Hollant moet begheuen,
so coem ick v ter handt, Jck sal v plonderen ende roouen V Kisten ende Cantooren schoon, Ghy moecht my wel geloouen, Want het is v verdiende loon.
De Landen te verderuen Daer toe zijt ghy gesint, Dat soude moeten besteruen Dat alder iongste kint: Maer Godt sal niet ghelijden soo grouwelicken moort, sy sullen haer noch verblijden, Als ghy sult wesen verstoort.
Ghy steden onghewonnen Blijft vroom tot deser tijt, Diet quaet aen v begonnen Die zijn haer macht meest quijt, Dus wilt Godt dancken en louen, Hy maect v cloeck en stout, die cracht coemt v van bouen, dat ghy v so vromelick hout.
Oorlof ghy Borghers allen, V steden doch wel bewaert, Ghelooft nu gheen schoon kallen Al van den spaenschen aert, die wreede macht wt spaengien Wilt stellen achter de handt, dat de loffelicke Prins van Oraengien Mach regeren zijn eygen Vaders Landt.
Cookies on Poetry Cove