Op de wijse: O Heere Godt leert ons beden, wt vierigher herten gront. Hoe duyster is de Sonne, Sy gheeft so droeuen schijn, Al waert een Helsche Tonne Sy brant v swart fenijn: My dunckt sy wil ons moorden, En leyden int leste verdriet, Jck hoor so valsche woorden, Wy dwalen aen allen oorden, Tschijnt Godt van Hemel niet.
Nochtans tgeschiet op liste, Also ick mercken can: Daer praet een blau Sophiste, Met den armen Letterman, O Balcken ende Boomen, Nu ist hem den rechten raem, Hy roept zijn eyghen droomen: Die Son is hem benomen,
Nochtans voert hy den Naem.
Hy roept Papales casus: End spreeckt so swaer Latin: Soo biecht die Roomsche Rasus Met al zijn Huysgesin: Tzijn die verdoemde wercken, Men doeter veel by nacht, Wanneer de Roomsche Klercken Veer van sint Pieters Kercken, Gaen op der heyligher dracht.
Sy staen aen Bulmans Hecken, En wrijuen den olden struyck, Sy souden ons gheern verwecken, Dat Vaderlick ghebruyck, Seer oldt wel hier ghecomen, Veel ouder dan Gods Woort, Ghy sultse Heer verdoemen, Sy wercken in haer beroemen, Der eewigher waerheyt Moort.
Jck canse niet bekennen, Soo seer ben ick verblindt, Die stanck die sy ons brenghen, Vliecht duyster inden windt: Tzijn onghehoorde Gasten, My dunckt sy blijuen staen, Oft wyse dus verrasten En liepen daer by en tasten, Jck hoop tsal wel bestaen.
Jck tast een Roomsche Poppe Een Minneken sonder Baert,
Het cruypt eerst wt den doppe, Ten is niet wel ghepaert, Met eenen olden Hermen, Die op zijn slapen wacht, Ghy hoort het te verwarmen, Heer Paus in uwen armen, En ketlent al den nacht.
Jck tast eens zijnen Osse, Een ongepluckte Beest Met eenen valschen Vosse Die Hel noch Hemel en vreest, Hy staet op zijn beduncken, Maer ghy goet Acker knecht, Ghy zijt van older Munten, Segt ons drie goede puncten, V preken valt v te slecht.
Gaet thuys ghy valsche Boden, Ghy vruchten afghepluckt, Ghy Babylonsche Goden Die reys is v misluckt, Hout sulcke leer te vooren, Vangt ons met ander list, V Narren en v Dooren, Die ghy eens hebt gheswooren Den plompen Antechrist.
Die oude Vaders deden Gheheel na Gods Gheset! Wie anders wil doen treden, Js valsch verander der Wet: Hy laetse niet vercleenen,
Noch eenich Woort toe doen, Als blinde Draken meenen, Wanneer sy hout en steenen Gaen cleeden blaw en groen.
Tis schant voor so geleerde, Die Meesters zijn ghecroont, Te staen met die verkeerde, Die Balams Coninck loont, En maken Godt veel minder Dan eenich Creatuer: Ghy spreect als blinde kinder V groote Naem niet hinder, Hier en by v ghebuer.
Adieu ghy Christen Schapen, Die ick eens lestmael sach, Wilt altijt met my gapen Na eenen beteren dach, Ghy blijft in enghe stricken, Jck loop vast ouer al, Daer salder veel op micken, Soud ick van Gods woort wicken, Twaer een swaer ongeual.
Cookies on Poetry Cove