Op de wijse: Wilhelmus van Nassouwe. Met Wilhelmus van Nassouwe Dat Edel Duytsche Bloet, Met blijschap sonder rouwe Laet ons Godt louen soet, Die ons nu heeft gegeuen Jn onsen handen reyn, Middelburch die stadt verheuen, Door haren noot niet cleyn.
Te spelen sy gingen aenheuen Armuyden en Middelborgh, Welck hem eerst soude begheuen Te senden in groote sorgh, Een van haer Capeteynen, Om hulp in haren noot: Maer quam ter stont in weynen, Gheuanghen bleef hy bloot.
Met gheleyd sy hem brochten
Te Vlissinghen binnen de stee, Voor den Prins hy ontknochten Zijn bootschap met grooter bee, dat hy mochte behouwen Sijn lijf en leuen soet, Maer des Princen getrouwen Brochten hem metter spoet.
Al op Zoom sy hem voerden Tot onder Berghen claer, Sy bewesen hem met woorden, En metter daet oock daer, dat niet en was voorhanden Ontset op desen voet, Ontrent d'Antwerpsche Landen, Oock wert gebracht met spoet.
Te Middelburch al binnen Js hy ghesonden daer na: Hy seyde, Wat wildy beginnen? Hoort toe wat ick v ra, Als dat ghy sult aenveerden dat v ghepresenteert is Van d'Edel Prins van weerden Ghenade, dat is ghewis.
Den twintichsten sy haer opgauen Al inden tweeder maent, Men sach al inder hauen Of sy waer toeghebaent, Soo dick quamen aensetten Vele Scheepkens aldaer,
Met Victaly, om te wetten De hongerighe tanden claer.
Te Middelburch binnen de Mueren, De Prins daer inne quam, Met blijschap sonder treuren De Burghers alle tsaem Sy met hem verheuchden, Dat sy waren beurijdt, Wt sulcken noot in vreuchden, Godt louende met iolijt.
Ouer al wilt aenueerden Die Edel Prins van aert, Barmhertich vol van weerden, Deucht is in hem vergaert: Dat welcke hy bewesen Heeft aen zijnen Vyant, dien hem Godt tot desen Gheleuert heeft in zijn hant.
Veerthien hondert Soldaten Van Duckdalf daer in ghesendt, Heeft hy vry trecken laten, Niet denckende opt elendt, Doe sy t'Haerlem ghepresen Haer Tyranny ghebruyckten fel Maer hy bewees midts desen, Sijn hert van goet opstel.
Ses van de Principalen Gheuanghen zijn seer onsoet, Waer onder, ten can niet falen, Den Tyran was ongoet,
De Opperste ghesonden Int Middelburgsche pleyn, Met een Ooghe beuonden, Monseur Dragon alleyn.
De Gheesteloose verachte, Veel goedts men vant by haer De Coopluy groot van machte, Van Antwerpen hadden daer Veel Schats en Rijckdom legghen, Twelck den Prins niet is te veel: Wie cander quaet van segghen, Van Gods schickingh gheheel.
Cookies on Poetry Cove