Op een aangename vois.
1.
Nanette vyftien jaar omtrent,
Het waare voorbeeld van de Lent;
Het is een roos die maar verschied,
En maar wil blooze, en liefkooze.
Voor Luben haar vrind... bis.
2.
Haar vel verbruynt door 't Sonne Vuur,
Overtreft de Edele Natuur;
De witte Borst van 't lieve kind,
Schynt maar te bloeije, en te groeije,
Voor Luben haar Vrind... bis.
3.
Haar lieve mond roept om een zoen;
Haar oog bewyst dat men 't mag doen;
Maar deze gloet men niet meer vind,
Mis haar te kussen, en te blusse,
Voor Luben haar vrind... bis.
EYNDE.