Op de wijse: Eylaes ick mach bewenen. EYlaes! ick mach beclagen Mijn druck, mijn droefheyt groot, Mijn cruys dat 't hert moet dragen, 'T welck my mijn liefd' aendoet
Ick heb gesocht mijn leven lanck Haer met so menigen droeven ganck En nu de doot Sterf voor haer, siet liefde groot. Nochtans mijn siel gaet vluchten, O wat ondanckbaerheyt, Van my, versmaet mijn suchten, En al mijn droevich leydt, Is dan vergeefs mijn lijden al, Mijn tranen seer veel int getal. O wat voor pijn Komt my van u siele mijn. Siet aen mijn hooft doorgraven Met doornen wonder groot. Van onderen tot baven Mijn lijf van bloede root, Dat ick wt liefd' voor u vergoot. En my gegeven inden doot O siele mijn Mocht toch dit int herte sijn. Hebt ghy aen mijn bevonden Gedroch of ontrouheyt, Nu of t'eenigen stonden Dat ghy soo van my scheyt, Ick had dat noyt van u verwacht, [W]ie had dit oyt van u ghedacht, [O] siele mijn [W]aer is u verstant en sin. Ghy weet ghy hebt mijn hert, Ghy weet dat ick u minne, Om u soo lijd' ick smert.
Meucht ghy dan scheyden dus van my. Daer ick u altoos blijve by ? Wilt het verstaen, 'T is van u niet wel ghedaen. Wilt ghy my nu verlaten, Denckt eens aen uwen eedt, Waer met ghy my beslaten Te dienen als ghy weet, Int doopsel hebt ghy 's duyvels prach Sijn raedt, en werrelt af ghesaght, O siele mijn Sal dit dus vergeten sijn ? Siet hoe ick hier ghehanghen Mijn erm' heb wt ghespreyt, Om u daer in t'ontfanghen Och waer u hert bereyt ! Segt my die werrelt wat profijt Geeft s' u, dat ghy dus van my vliedt, O siele mijn V verlies aendoet my pijn. Och mochte in u dalen Een bloedich dropken root, Dat ick stort te betalen Vw'r sonden schulden groot, Mocht toch u steenich hert een traen Die ick wt mijn oogh' pars ontfaen, O siele mijn Sal dit al verloren sijn ? En wilt ghy in mijn armen, Met liefste vluchten niet, Soo wilt u selfs erbarmen, Om u eeuwich verdriet.
Dan ick dien ghy nu dus versmaedt Sal branden doen den wille quaet, O siele mijn Keert u wil en wilde sin.
Cookies on Poetry Cove