Stemme: Kleynen Koninck. SIet die droeve Moeders herte Vol van rouw en bitter smerte 't Hert sal sluiten dese noot 't Sal haer kosten oock de doot: Sy 's geraeckt 't hert is besweken Met het sweert van rouw door-steken Niet en leefter meer als't oogh Dat ghestadigh siet om hoogh. En daer by wat droeve klachten Diep versmoort in haer gedachten Die daer sonder groot gerught Schieten diergelijcke sught. Waer toe sijt ghy soon gekomen Wort u leven soo benomen Soeten Iesu eeuwigh kint Die mijn Ziele soo bemint Eertijts waert ghy mijn behoeder Liefste vreught van uwe moeder Nu en heb ick anders niet Aen u als een groot verdriet Ach hoe sijdy nu geschonden 't Sijn al opgescheurde wonden O Mijn Soon! O Droeve smert, Nu treft ghy het moeders hert. Liefste soon eer ghy beneden Quaemt bewoonen dese leden, Noyt en hebt ghy dit beswaert, Hoe verandert ghy van aert?
Komt ghy my soo zwaer besoecken Ach wie sal my nu verkloecken Ick ontfang in mijne schoot Nu een vreugt ghelijck als loot. Wat een vloet van warme beecken Laet sy uyt haer oogen leecken Waert te doen met eenig nat Haren schoot wiert gants een badt 't Bloet gaet hillen, d'oogen sterven Om dat sy haer soon moet derven Siet sy neygt in sijne schoot Ach, sy leyt hier als een doot. Flauwe Moeder kan ick desen Vwe druck behulpsaem wesen, Teere maget droeve Vrouw Stort in my doch desen rouw Ttont ten minsten my u Lijden, Kan ick u dan niet verblijden, Is het niet genoegh een deel 'K wensch u droefheyt oock geheel.
Cookies on Poetry Cove