Op de wijse: Om een die ick bemin, leef ick in rouwen. NAer een droevigh gheclagh En lamenteren, Welck duerden nacht en dagh Sonder cesseren, En inden afgront en duyster valeyen Soo langh Godt was ghestoort Wiert van d'Outvaders ghehoort Godt heefts' in 't laest verhoort Gheendt haer schreyen. Geneycht tot goetheyt meest Godt en ghenade, Heeft metten heylighen Geest Sich haest beraden, Om dat my geen wreetheyt werdt toegeschreven Soo 't volck sonder termijn Eewigh verlooren sou sijn, Liever den soone mijn Woud' ick haer gheven. Terstont deed hy bevel Beweeght door 't claghen, En seyd' hoort Gabriel ghy sult gaen draghen, Dees bootschap spoedigh want 't is mijn behaghen In 't Galileesche lant
Tot Nazareth genant, Gheen blijder tijdingh vant Noyt mensch sijn daghen. Aen een maghet eerbaer Met reverentij, Groet haer met woorden claer Naer mijn intentij, In haer heb ick alleen een wel gevallen, Sy is der deughdenschat Een wtvercoren vat, Gheen heyligher als dat In d'aertsche dallen. Des Vaders trouw legaet Sonder verbeyden, Tot den wegh metter daet Ginck sich bereyden, Een Mans gedaente heeft hy aengenomen, En tot dees maghet reen, Die hy besloten alleen Vond, doe hy haer verscheen Is hy ghecomen. Hy seyd' nu weest gegroet O maghet schoone, Godts grati' u toevloet Wt 's Hemels throone, De Heer is met u nu en t'allen tijden, Ghy zijt ghebenedijt Geen Vrouw ghelijck ghy zijt, Was inde werelt wijt Wilt u verblijden. Als sy dit heeft ghehoort Begon te schromen,
Doen haer dit seldsaem woort Is voor gecomen, En kond' in haer ghemoet sich niet versinnen, Wat voor een groet dit waer. Den Engel sprack tot haer Vreest niet, het is voorwaer Een groet van minnen. Reyn Moeder sult ghy sijn Een Soon ontfanghen, En baren sonder pijn Nae ons verlanghen, Sijn naem sal Iesus wesen vol van eeren, Des alderhoochsten Soon; Hy sal in Davidts throon, En Jacobs huys ydoon Eewich regneren. Wilt my hier van bericht Doen, en bedieden, Want ick Godt ben verplicht Hoe soudt gheschieden ? Mijn suyverheyt heb ic hem toegesworen, Geen man in eewicheyt Te kennen, heb ick verseyt, Hoe soud' hy geest bescheyt Werden gheboren ? Godt heylich Geest seer sacht O fleur der vrouwen, Met sijn Godtlijcke kracht Sal u bedouwen, Als op die bloemen schoon den dou komt dalen,
So suldy sonder beswaer, Niemant sal werden gewaer, Maegt blijvend' voor en naer Godts kracht inhalen. Al ist schoon wonderlijck Boven nature, Dat ghy baert blijdelijck Een Maget pure, Geen woort en is onmogelijck den Here, 't Gheschiedt door sijnen raedt Om wt den ellendigen staet, Sijn volck van sonden quaet All' te salveren. Sy ginck tot dienstbaerheyt Sich haest verneeren, En seyd' siet een bereyt Dienstmaeght des Heeren, Ick wil mijn eygen wil geern overgeven En als ick heb ghehoort My gheschiede na u woort, Ick wensch na dit accoort Ghetrou te leven. Prins die om onsent wil En bitter clachten, Om te nemen 't gheschil Nae menscheyt trachten, Laet ons u gracy, peys, en liefd' genieten Door u verdiensten goet Wascht af der sonden boet, Waer voor gh' u eygen bloet Noch sult vergieten.
Cookies on Poetry Cove