Stem: De wereltsche Caecilia. ALderwaerste Maeghden, Pronck en Cieraet Van Iesu Christi tempel, ick bid, u met my gaet Ick heb u te geven Een saligh nieuwe Iaer Nae het welck u leven Ghy schincken moet te gaer. Ick geef u de Moeder Van Iesus ons behoeder Sy is der maeghden spiegel, der Maeghden Meesters, Sy is der Maeghden Koningin en haere voor spraeckers. Leert uyt dese Maget de Zeeghbaerheyt Leert uyt dees Koninginne de reyne Suyverheyt En ghy moet leeren Van dese Maeght reyn V oprecht vermeeren Ghy moet u houden kleyn Och of ghy u verheughden In dese Maghets deughden! Hoe souw sy minnen en haeren lieven soon Hoe souw voorwaer in't hemelrijck u schencken 's Maeghdens kroon.
Matigh zijt aen tafel in dranck en in spijs V gangh zy rijp en stadigh, zijt in u handel wijs Hout u van de straten Bemint u huys en Cel Sober zijt in't praten Wacht u van speel ghesel Soo was Marias handel Soo was Marias wandel. Sy hiel haer in haer kamer, sy selden gingh uyt Soo deftigh was haer Zeegh-baerheydt, soo leefden Christus Bruydt Sy schrickt als sy hoorden een Mans geluyt Sy dogt wat's dit te seggen, wat of doch dit beduyt. Wilt u oock soo dragen O maeghden! t'allen tijt Maeckt dat g'al u dagen De Mans persoone vlijdt Ghy moet 't perijckel vlijden En d'oorsaeck t'allen tijden Of anders sult ghy vallen, O Maeghdekens Godts! Het vier en dient by 't werrick niet, siet toe tot d'uer des doodts. Voorder moet ghy leeren d'Ootmoedigheyt Waer toe Godts lieve Moeder u heeft den wegh bereyt; Want, de welck was waerdigh De Moeder Godts te sijn Die sey, die sey vaerdigh Die verre is van mijn
Siet hoe de Vrouw der Vrouwen Haer ned'righ wist te houwen De dienstmaeght sey te wesen sy haer vanden Heer Die daer-en-tusschen waerdig was te g'nieten d'Hooghste eer. Soo oock waerde Maegden! ootmoedig zijt Al't geen dat schijnt te rucken nae trotsigheyt, dat mijdt Wilt u Even-Menschen Veraghten nimmermeer, En (:waer naer sy wenschen:) Vermeert altijt haer eer. 'K heb u niet meer te seggen, Dan dat ghy overleggen Moet dickmael en volbrengen dit soet kort vermaen Soo sal't geschieden dat ghy sult in d'hemel namaels gaen. Waerde Godes Moeder! O waerdste Vrouw! Die ons door Iesus Christum verlost hebt uyt den rouw. 'K bid met al mijn kragten Voor uwer maeghden Choor Wilt my niet veragten Verleent doch eens gehoor! Maeckt dat is 's hemels haven Aenkomen uwe slaven Maer namentlijck de maeghden, soo heb ick oock kans Bidt Iesum uwen lieven soon, dat hy ons schenckt die krans.
Cookies on Poetry Cove