Op de wijse: Fortuyn helaes pourquoy.
WAt strijdt de werelt doch In d'ydel eeren baen: Wiens voorspoet is bedroch, En geensins kan bestaen, Seer ras voorby passeert Haer pracht en vreuchden al, Als vaten van der eert, Of glasen van Christal. Staet meer op letters bloot Gheschreven in het ijs: Als op des werelts snoot Wellust, eer ende prijs, Haer deuchden ydel zijn, Haer loon bedriegelijck Waer op haer minnaers fijn Betrouwen ydelijck. Men mach betrouwen meer Op s'menschen leugentael Als op des werelts eer, En vreuchden t'eenemael, Valsch zijn haer droomen al, Valsch haer wellusticheyt Valsch al haer moeyten mal, Valsch al haer neersticheyt. Segt waer is Salomon Eertijts soo edel rijck: En waer is nu Sampson Een Helt onwinnelijck, Den schoonen Absalon, Int aenschijn wonderlijck, Oft Jonatas alom, Seer soet en minnelijck.
Seght waer is Cesar heen, Hooch in zijn Keyserrijck: Den rijcken man met een Int brassen leckerlijck, Segt Cicero waer is Al u welsprekentheyt, Of Aristotelis, Groote verstandicheyt. Soo veel Lants-heeren claer Soo vol rijckdom en pracht Soo menich rijck voorwaer, Met also groote macht, Wat Princen oyt men sach Soo seer gedient, ge-eert, In een oogen opslach Soo zijn sy ghepasseert. O wat een cort jolijt Is al des werelts vreucht. Als schijn met ydelheyt, Soo vergaet haer geneucht, Die nochtans hier verleyt De mensch van 't eewich goet Dat Christus heeft bereyt, Voor die zijn wille doet. O wormen aes planteyt, O stof der aerden snoo, O douw, o ydelheyt, Hoe verheft ghy u soo ? Ghy gantsch onseecker zijt Of ghy noch morgen leeft, Doet dan goet inden tijt Die Godt u daer toe geeft.
Des werelts glori' fijn Diemen groot acht alom, Wort in Schriftuer divijn Genoemt des hoeys een blom Geleecken by een blat, Dat de wint henen waeyt Want soo wt 's levens padt Wort den mensch afgemaeyt. Niet eygens u toedenckt Dat ghy verliesen meucht Dat u de werelt schenckt Neemtse, en oock u jeucht Dat boven is aenschout V hert tot Godt laet gaen, Salich die hem verstout De werelt te versmaen.
Cookies on Poetry Cove