Skip to content
1632

Een gheestelijck lust hofken

Anoniem

Op de wijse: Ick heb de groene straten. Den Autheur. EEn Engel word gesonden Van Godt den Heere goet, Tot een die lach in sonden En swom in 's werelts vloet.

Tot een die, &c. Den Enghel. Sondaer, ghy meught wel beven Dat ghy in sonden zijt, Den Heer sal u begeven, En corten uwen tijt. Den Heer, &c. Den Autheur. Den sondaer lach alleene Hy word verschrickt voorwaer, Seer ras was hy te beene, Benaut soo stont hy daer. Seer ras, &c. Den Enghel. Wilt u quaet leven laten, De deuchd wilt nemen aen, Neemt Godt tot uwen baten Eer u de doot coemt slaen. Neemt Godt, &c. Den Sondaer. Sou my de doot bevanghen In mijn quaet leven groot, Och doetse wat verlangen, Ick ben van deuchden bloot. Och doetse, &c. Den Enghel. Ick sal u niet verlaten, Stelt u in goeden staet, Mijn woorden wilt wel vaten Eer ghy ter aerden gaet. Mijn woorden, &c.

Den Sondaer. Wat helpt dat triumpheeren Als ick soo sterven moet, 'k Wil my van als af keeren En soecken d'eewich goet. 'k Wil my, &c. Den Enghel. Och mijn beminde ziele En zijt niet wanckelbaer, Dat u niet en verniele Dat pack der sonden swaer, Dat u niet, &c. Den Sondaer. Adieu, o werelt schoone Ick neme mijnen ganck, Tot Christus doorne croone En tot dat Cruyce lanck. Tot Christus, &c. Jesu lief wtvercoren Mijn troost, mijn toeverlaet, En laet my niet verloren Mijn hert heel op u staet. En laet, &c. Jesu mijn lief gepresen Mijns hert en liefste deel Laet my doch met u wesen, In 's Hemels soet prieel. Laet my, &c.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.