Op de wijse: De Mey, de Mey, koel is de Mey. WIe hangt dan hier mijns herten lief, Cant. 5 Wt duysent wtgelesen Jesus doornagelt als een dief, Waer toe sijt ghy verwesen ? Schreyt, o mijn oogen, bitter schreyt, Laet tranen wt u vlieten, Ach, siet u Godt, u salicheyt Zijn dierbaer bloet vergieten. Den Godt, die dese werelt ront, In een handt kan bevangen, Siet nu mismaeckt, en heel doorwont, Esa. 40 Aen 't hout des Cruycen hangen. Ach, die de Coninghen al croont, Siet een doorne kroone draghen, Siet waer den hoochsten Coninc woont Siet hoe hy is doorslagen ?
Den rijckdom selfs hangt hier berooft: Den oorspronck van wellusten, En heeft niet, daer sijn bloedich hooft Ter werelt op mach rusten. Die 't al bedeckt, hangt naect en bloot Schoonheyt sietmen verdwijnen, Dat eewich leven sterft de doot, Die blijschap is vol pijnen. Hy smert van dorst, die over al Seer mildt geeft dranck en spijsen, Die soetheyt wordt gelaeft met gal: Die eer is sonder prijsen. Helaes des Hemels blijtschap weent Die 't al richt, hangt genegen, O ijser hert, geheel versteent, Dat dit niet kan bewegen. O menschen merckt wel wat hier lijd Voor u, u Godt almachtich, Zijn lijden niet ondanckbaer zijt, Weest hem altijt ghedachtich. Knielt neder, schreyt, aenbidt den Heer Die met gereyckten armen, Hier hangt, die u bemint so seer, Dat hy u mach ontfermen. Roept: Heere Jesu minnaer soet, Hoe cond die liefd' verwinnen, Dat ghy voor my storten u bloet, O ongemeten minne. O Heer aen 't Cruys heel wtgereckt Jesu van d'aerd' verheven, Mijn hert, mijn liefde tot u treckt, In u zy voort mijn leven.
Ach, sonder u vreuchd is my pijn, Hout my aen 't Cruys ghebonden, En laet mijn liefste woonplaets sijn V heylichste vijf wonden. Suyvert my daer, verberght my daer, Te leven en te sterven, Och, of ick soo gheluckich waer, Dat ick dit mocht verwerven.
Cookies on Poetry Cove