Een gheestelijck lust hofken

Op de wijse: Lief eerbaer, Aenhoort, &c. O Jesu goet, Mijn bruydegom, mijn pandt: V liefde soet Mijn hert geheel doorbrandt, Ick ben van uwe liefde kranck, Troost my dan Heer, en beyt niet lanck, Het vuyr brandt seer, Godts liefde noch veel meer. Mijn hert dat haeckt Om by u, Heer, te sijn: Want die u smaeckt, De werelt is hem pijn, Ick wou dat ick ontbonden waer, En mocht aensien u aenschijn claer,

Het vuyr brandt seer, Godts liefde noch veel meer: Nochtans o Heer Wou ick mijn lichaem teer, Veel liever branden in het vyer Als sonder u te wesen hier. Het vuyr, &c. Treckt my na dy, Ghy die mijn ziel bemint: En maeckt my bly, Ick ben u bruyt, u kindt, Geeft my de deucht, die my gebreeckt Mijn hert in liefde meer ontsteeckt, Het vuyr, &c. Maeckt my, Godt, nu Van alle dingen bloot: Op dat ick u, Mach dienen totter doot V wille laet mijn wille zijn Stort u genaed' int herte mijn. Het vuyr, &c. Steeckt in mijn hert Een liefde also groot: Dat druck, noch smert, Noch honger, noch de doot, Noch vuyr, noch sweert, noch tegenspoet My van u liefde scheyden moet, Het vuyr, &c. Ick denck, en sucht, Wel duysentmael om Godt 'k Roep met gerucht: Waer blijft mijn lief, mijn lot,

Comt Heer, comt Heer, vertroost u bruyt Oft mijn ziel gaet dat lichaem uyt. Het vuyr, &c. Gelt, gunst en goet En oock mijn Vaderlandt Vleesch ende bloet, Mijn wille, mijn verstandt, Verlaet ick om u liefd', o Heer, Want ick mijn siele tot u keer, Het vuyr brandt seer, Godts liefde noch veel meer.