Stemme: Courante Labare. WAer zijt ghy nu o mijnen Heer, O mijnen Godt aenhoort mijn droevigh klagen, Neemt in mijn tranen u behagen,
Want in het graf en vind' ick u niet meer: 'T schip dat verdrinckt met 't Coopmans Goedt Verdrinckt den Coopman in een tranen vloedt Mijn hooghste goet is uyt het graf genomen Ick vraegh' al om Waer dat is te bekomen Mijnen Bruydegom. Gelijck het tortelduifken sught, Als 't heeft sijn lieve weder-gae verloren Die 't van te voren had verkoren Met wie het soetjens leefden in genught, Soo weent en sught mijn ziel altijt. Om dat sy haeren Bruydegom is quijt, O flouw soldaten die het Graf bewaerden Die mijnen schat Niet beter en bewaerden, Ach! hoe pijnt my dat Eylaes! had' ick aen 't graf gewaeckt Ick had de roovers doen te rugge keeren Ick had bewaert het graf des Heeren Ick mijn wagt had al seeckerder gemaeckt S'en namen Iesum niet van my 't En sy dat sy ons namen alle by Ach! dat ick dogh aen 't graf met d'ander vrouwen De groote feest Van Paesschen had gehouwen Ick waer blijd' van geest. Nu is den Segel van 't nieuwe graf Godt en verdraeght geen goddeloose segels.
Die strijden tegen sijn regels Den Engel komt en breeckt den seghel af, Hy wentelt van het graf den steen 'K en vind' in't graf het doot-kleet maer alleen O Engel wilt my uwe vleugels geven Om als de windt Te vliegen en te sweven Tot die my bemindt Of vliegh ghy self en seght aen hem Die van der doot is uyt het graf verresen Dat ick de doot-verf heb op't wesen En tot hem sught met een gebroocken stem, Seght hem dat ick van liefde sterf Terwijl dat ick sijn goet geselschap derf Misschien als Iesus mijnen wel beminden Mijn tranen siet Sal hy my komen vinden Daer hy my verliet. En siet terstont quam Iesus hier Die uyt het graf was van der doot verresen Maer hy had een ander wesen Ick sagh hem aen voor eenen Hovenier Ick ondervraeghde Iesus ras Ick vraeghden Iesus waer dat Iesus was, Maer soo den Hovenier begon te spreeken Soo sagh ick hem Ick was van liefde besweecken Horende sijn stem. O saligh' uer, O blijden dagh Dat ick u heb o mijnen Heer gevonden, De liefde heeft my hier gesonden,
Gedooght dat ick u eens omhelsen magh Maer, holla! seyd' den soeten Heer En raeckt my niet als is u liefden teer 'K sal in den Hemel dees vreught voor u sparen, Als ick in persoon Sal wesen opgevaren Nae mijns Vaders woon.
Cookies on Poetry Cove