Op de wijse: Venus Godinne. EEn vluchtich herte Met pijlen doorwont Als na Dictamnum loopt, Om dat van smerten En pijnen ghesont Te worden gantsch verhoopt, Een vrouw, met rouw, Aldus in swaer doleur Is door Godts genaed' en faveur Met die soete minne schichten Van haer Bruydegom schoon, Komend' wt 's Hemels throon Geraeckt, dat sy voor hem most swichten. Een vrouw, &c. Dits Magdalene, Wiens siel het fenijn Der sonden hadt gedoot, Kranck en onreene, Socht haer medecijn En troost in haren noot, Met spoet, ootmoet, En bracke tranen vloet, Die daer vlieten door liefden gloet Wt haer ooghskens overvloedich Wascht die voeten openbaer
En droochtse met heur haer Vanden Heere der Heeren goedich. Met spoet, &c. Met pijn en clagen, Voor 's werelts geneucht Wellusten ydelheyt, Versleet 's haer dagen, Neemt van haer de vlucht En soeckt die eensaemheyt, Haer rust, met lust, Is Godt en anders geen, Als een Tortelduyf met geween Dorre twijgen treet alleene, Herde rotsen ende steen Dus nae Jesus wonden reen Vliegt dees sondares gemeene. Haer rust, &c. 'k Ginck my verblijden Sprack sy met getreur In schoonheyt ongemeen, In hooverdijen En werreltsche fleur Was ick der minsten geen, Met vlijt, altijt, In pracht en schoon ciraet Van een weeldich oogh vroegh en laet, Als een roos wou sijn beloncken Om t'ontsteken eenen brant, En de mans met sond' en schant Maken van vuyle liefde droncken. Met vlijt, &c. Ick triumpheerden
In all' overdaet Van weeld, rijckdom en eer, Prachtich braveerden In blinckend' ghewaet Van gout en silver teer, 't Hayr net geset Most wesen en ghekrult, 't Hooft met eel gesteenten vervult, 't Gantsche lijf en leen bestreken, Met blancketsel en coleur En mijn cleeren vol van geur Dus heeft mijn ydelheyt gebleken. 't Hayr net, &c. 'k Word tot dier stonden Sonder eenich ontsach, Wesend' een edel pant, Een slaef der sonden Van onkuysch bejach En vleeschelijcken brant, Ick dwaes, eylaes, Godts Tempel onbevreest, Sonder wroegen, en als een beest Levend', heb gheschent voor oogen, Heb verloren siel en eer Door d'onsuyver min, noch meer Heb vergift en veel bedrogen. Ick dwaes, &c. In 's werelts palen Als een schaepken onvroet Van mijnen herder veer Liep ick wech dwalen, Maer sijn liefde goet
Heeft my gevangen weer, Mijn staet, seer quaet, En leven heel verkeert Heb ick met deugden compenseert, Voor geneucht en Venus treken, Van benautheyt en groot leet Wt mijn oogen tranen heet Sijn geloopen als water-beken. Mijn staet, &c. Voor 't soet vermaken Mijn reucks delicaet En voor 't schoon hayr gepalleert, Blosende kaken, En lockend' ghelaet, Heb ick my gantsch verneert, Door schaemt, ghepraemt Van Jesus aenschijn bly, Heb sijn lichaem met specery Van 't hooft totten teen begoten, Sijne voeten af-ghedroocht Met mijn hayr, en neer-gheboocht Mijn ghesicht, en genaed' genoten. Door schaemt, &c. Om 't bitter karmen Want Godt niet de doot Der sondaren begeert: Met g'naden armen Heeft hy haer ghenoot Haer druck in vreucht verkeert, Volght haer sondaer In penitenty naer, Al sijn u sonden als loot seer swaer,
En alst zee-sant menichvuldich, Wanhoop niet als Cain wreet, Want Godts sone die doot leedt Voor die sondaren al, onschuldich. Volght haer, &c. Prins vol genaden Ons sondaren snoot Aensiet en haer ghesucht, Die sijn beladen Met sond', en in noot Tot u nemen de vlucht, Ons boet, wt doet Door u vergoten bloet, En verstoot ons niet mette voet, Maer ontfanght ons al te samen Als ghy Magdalenen deedt En den moorder met groot leet Dat wy al salich werden, Amen. Ons boet, &c.
Cookies on Poetry Cove