Stem: Rosemont die lagh gedoocken. JOseph en Maria t'samen Naer het Keyserlijck gebodt In de Stad van David quamen En geen plaets hier was voor Godt: Voor den grootsten Heer van al Was maer open eenen stal. Als de maen had haren wagen Tot de middernacht gebrocht, En al om haer ooghjens sagen Door de Christalijne locht: 'tEeuwigh licht, dat noyt begint, Godt geworden is een Kint. Eene Maget is de Moeder, Is den schoonen dageraet, Waer uyt Iesus onsen Broeder,
Onse nieuwe Son op gaet: Met haer doeckjens overdeckt, Die den Sondaer weer ontweckt. Voor den hooghsten Heer der Heeren Wort de leeghste plaets bereyt: Om sijn deughden ons te leeren, In een Kribbe ons geleyt, En als arm, sonder macht, Van de werelt niet geacht. En eylaes! hier om de tranen, Vlooghen uyt sijn Ooghjens soet, Die soo hertelijck vermanen En doen smelten ons gemoet? Mensch om u sijn goetheyt weent, En ghy blijft in't quaet versteent. Siet de Beesten hier beschermen Sijne teerheyt voor de kouw, Met den aessem hem verwermen, V bewegen tot berouw: Sondaer u tot Godt bekeert Met den Os en Ezel leert. Komt o werelt hier ter Schoolen, Werelt vol hooveerdigheyt, Wilt ghy van de wegh niet doolen Volght hier sijn ootmoedigheyt; Die soo neer is af gedaelt Om sijn Schaepjen af gedwaelt.
Cookies on Poetry Cove