Stemme: Weest Nimph gegroet, Ofte: Cathuyser Bruyn, &c. Dioscorus. BArbara. Kindt, ick bid u versint, Mijn Goo'n terstont doet offerhant,
Of ick brengh u tot groote schandt Ghy my verweckt: als ghy die begeckt En gaet oprechten in mijn huys In plaets van dees een vezwooren Kruys Barbara. Neen Vader ick hate V Goo'n onbevreest Die doen my niet laten Soon, Vader en Geest. Ick vlucht voor u Goden opstaende voet Geen Godt ick aenbidde als't opperste Goet Dioscorus. O Harden neck? uyt mijn oogh vertreck Komt Martiam voldoet my begeer Wilt niet verschoonen, dit my zweer Maeckt President, drae een kort ent Ruypt, brant, en geesselt haer boesem scheen Doet alle wreetheyt agt geen gesteen. Barbara. Al wat ghy gebiedt Sal ick wel ghedogen Ick achtet voor niet Want alles sal wesen voor Christus Eer Die my sal verstercken in tegen-keer. Martianus. Princes neemt waer, hoet u voor't gevaer Neemt bid ick dogh u geluck ter hant Vermagh ick jet op u toont verstant Ghy hebt geen noot voor de felle doot Voor boey', voor slagen, voor vlam, of schandt Als ghy maer willigh doet offerhandt Barbara. Swijght Rechter u slagen
Sal ick in mijn lee' Blymoedigh verdragen Al doen sy seer Nog smeken, nog vleyen, nog sterckte, nog kracht En konnen my scheyen van de Oppertste macht. Martianus. Ick vast vertrouw dat hitte ende Kouw Oock schant en slagen met den Tyran V van den Christen Godt scheyden kan: Schandt ende Doot, sulcken bangen noot V sullen doen wijcken van desen Heer Al leydt ghy willigh tot sijnder Eer Barbara. Al laet ghy my spetten Mijn oxelen braen Mijn hooft oock verpletten Ick sal het uytstaen Ick hope Iesus in dese mijn pijn, Mijn bijstant, mijn Hulper, mijn trooster sal zijn. Martianus. Wijl ghy my verght, en tot gramschap terght Toont u Couragie dan hoofdich Mensch Ick sal't volbrengen al nae u wensch Een ander sal uyt dit droef geschal V Obstinaetheyt konnen verstaen Dat het de Christenen soo sal vergaen. Barbara. Nu moet sijn gepresen Mijn Heer en mijn Godt Gedanckt moet hy wesen
Voor dit groote Lot Komt Beulen, Komt Rechter, Komt Vader present Kastijt my, verbrant my, ey! maeckt een kort endt Dioscorus. Als't dan moet sijn, en helpt daer geen pijn Reickt hier het stael op dat ick haer onthooft Die mijne kroon den luister berooft Of keert noch weer, voldoet mijn begeer Sa doet ons Goden offerhandt Volgens de wette van dit landt Barbara. Neen Vader ick keere Noyt van mijnen Godt Ick volge Godts leere En houw sijn Gebodt Al sijt ghy Heer Vader verbittert en fel Ick aght het niet meerder als Kinderspel. Komt dit besien, en wilt u verblien O Menschen! in't sterven van de maegt Siet hoe verduldigh sy haer draegt Siet daer gaet heen met vrolijck treen Gehecht in boeyen dan Heyligh Pant Het deught cieraet van't gantsche Laat. En als sy gekomen Waer haer wort ontrooft Waer haer wort benomen Haer adelick hooft Sy eerst heeft gebeden verkregen oock mee Haer dienaers een saligh afsterven ter stee Dit wonder werck viert nu Godes kerck Gedachtenis houdt sy van haere Doodt
Die by de menschen en Godt is Groot 'T is reght en re'en dat wort aengebeen Voor patronersse op dese aert Die voor een haest doot ons bewaert. Laet neder ons vallen Met groot ootmoet Laet ons met ons allen Aen haer doen ons groet Laet ons tot haer segghen o Maeght in ons Endt. Wilt ons doch besorgen het Sacrament.
Cookies on Poetry Cove