Een gheestelijck lust hofken

Op de wijse: O schoonste Personagie. COmt nu blylijck te gare, Den schoonen Hemel siet, O Christen schare: Ick brengh u nieuwe mare, Staet op wt u verdriet, Maeckt vreucht eenpare, Die Son ghedaelt, Nu weerom straelt. Want Christus is verresen, Hy is verresen,

Hy al ons sal ghenesen, Wilt bly wesen, Die Son, &c. Den vyant had verslagen, Adam met sijn geslacht, Door valsche lagen: Christus genas de plagen Dus nu doch vrolick lacht, In dese dagen, Dat Helsch gewelt // is nu ontstelt, Want Christus is verresen, &c. Dat Helsch, &c. Dus met de drie Marien Soeckt Jesum metter spoet Met herten blije: De sonden wilt vermijen, En wesen voortaen vroet Bereyt tot lijen, Verrijst tot deucht // dewijl ghy meucht, Want Christus is verresen, &c. Verrijst tot, &c. Als Magdalena spoedich, Socht haren Meester goet: In liefde gloedich: Met tranen overvloedich En droevich van gemoet Stont sy weemoedich, Maer Jesus by // maeckten haer bly, Want Christus is verresen, &c. Maer, &c. Na Emaus zijn gegange Twee zijn Discipels droef

Met herten bange: Hebben na groot verlangen, Zijns levens eenen proef Seer ras ontfanghen, Sy zijn verblijt // ter selver tijt Want Christus is verresen, &c. Sy, &c. d'Apostels allegader, Saten bedroeft, vol smert, Vol rou, vol weenen, Jesus t'licht vanden Vader, Haer hoop, haer troost, haer hert Is haer verschenen, Dies zy den Heer // glori, lof, eer, Want Christus is verresen, &c. Dies zy, &c.