Stem: Kis Almande. ALs Barbara neerstelijck aenschouwt Hoe schoon den Hemel is gebouwt
Godts schepselen en sijn werck Hier door sy draey bemerckt Datter is eenen Godt, Sijnen Soon, eenen Geest Dit bepeyst, ondersoght, wel te deegh onbevreest (Als haer Vader is op reys, En hy daght dat sy souw eenen Adel van bloet Die veel gelts, die veel lant had en een heerlijck goet Gaen trouwen nae sijn eysch) Dry vensters my opright Want dese geven 't licht En gaf haer Vader dit bescheyt 'T is de Dryvuldigheyt Haer Vader als hy sulcx aenhoort Hy wort seer boos gram en verstoort En die te voren hadd' bemint Sijn eenigh lieve kint Hy vervloeckt, hy verwenscht, hy vervolght; (maer siet Ensch) Een steen klip onverhoet sich opent nae haer wensch. Maer gevonden door verraet Hy treckt haer met den hayr, smijt, stoot en slaetse seer En verblint door sijn Goo'n verbittert meer en meer Nae Martian henen gaet Siet Rechter dit my zweert De wette sulcx begeert
Dat ghy mijn kint dat ick verstoot Doen lijden sult de Doot Als't vleesch gehekelt van dees blom Iesus Christus haer bruydegom Komt by haer seyt ghy weten sult O Maget sonder schult! Lovet vry dat ick Maegt altoos by u sal sijn Hebt gedult, gy niet sult vreesen doot ofte pijn. En haer wonden g'nas sijn hant Sy wort weer op haer hooft geslagen, aen haer been Gehangen, oock ontkleet, haer borsten afgesne'en En haer oxelen verbrant Sy leedt al dese smert Voor hem die sy in't hert Geplont had van haer Ionge Ieught Iesus was't die 't hert verheught. Haer Vader kapt haer met zijn zwaert Den Donder slaet hem totter aerdt Ey hy daelt ter hellen yl Daer eeuwigh brant zijn Ziel Maer siet een Barbara die ontfanght van Godts Soon Den pallem voor haer pijn daer by de Maeghde-kroon En besit des Hemel huys Dat vol vreught, vol playsier vol rust is oft jet' weet Daerom leeft sonder smert, sonder smert, sonder leet, Sonder droefheyt sonder Kruys
Ach dat eens quam den dagh Dat ick u volgen magh Te singen Godes lof bereyt In alle eeuwigheyt. O alderwaerdste Maget Goodts, Die ons bystaet in de ure des doodts! Siet ick val op mijn knien neer En bid met groot begeer: Reyne Maeght, al mijn hoop, al mijn troost, al mijn vreught Al mijn treck, al mijn lust, al mijn sin, en geneught! Die den mensch niet laet in't verdriet Maer hem helpt, hem gerieft, hem vertroost hem bevrijdt, Van de schandt, van den Brandt, van den haet, van den Nijdt Die hem in all's versiet O Maeght in mijn doodts strijt Mijn Patronersse sijt: Ey! maeckt dat ick het Sacrament Ontfanght in mijn Endt.
Cookies on Poetry Cove