Op de wijse: Schoon Diamant. O Sacrament Heerlijck en excellent, Dat Christus aen zijn endt Heeft naergelaten In dit ellendt: Ons tot een Testament Daer in hy is present, Gantsch ongebrooken: O liefd' groot boven maten, Die u Vaderlijck hert verwint, Geen Vader soo gesint Op aerden men bevint, Die soo sijn Huys-gesint Of Kinderen bemindt. Gantsch onverdrooten. In stervens noodt,
Heeft Iacob wijs en vroedt Gezegent kleyn en groot Sijns Soons verheven: Voor zijnen doodt, Heeft Christus een kleynoodt Zijn twaelven in den schoot Vriendtlijck gegeven: O menschen staet verheven, De arme Pelgrims naecke en bloot En sondaers boos en snoot, Eten der Engelen broodt, En drincken zijn Bloet root, Dat hy aen't Cruys vergoot Voor 'smenschen leven O Iesu soet, Geen kostelijcker goet Hebt ghy in ons armoedt Ons konnen schincken: Vyt vreyen moet, V vleesch ons eten doet, En geeft u eygen Bloedt, Daer by te drincken. Men siet de waerheyt blincken Als dat schoon en klaer Hemels licht, d'Oud' verbondt is gesticht, En't nieuw is opgericht, Hierom zijn wy verlicht By dit kost'lijck gericht Aen u te dincken. Dese weldaet Betoont door Godts genaedt, Als klaer geschreven staet
In die Schrifturen: In Adams zaet, Door Godts eeuwigen raet, Geschiet dat hy't verstaet, Door veel Figueren In de Wet der Naturen, Heeft Melchisedech broodt en wijn Godt en den Heere fijn: Geoeffent in't aenschijn, Van Abraham divijn, Doen hy uit den strijdt fijn, Quam sonder treuren. D'eerste Persoon, Den Vader met den Soon Al in des Hemels Troon Ernst'lijck geswooren, Een Priester schoon Zijt ghy na dat Patroon, Melchizedech ydoon Eeuwigh gebooren, Een offerhand' uytverkoren: Onder des broodts en wijns gestalt Na des Figuers inhalt, Heeft Christus ingestalt Door sijn Godtlijck gewalt Ter Zielen onderhalt, Van ons verloren. Doen in't beswaer, Der slavernijen waer Gods volck met groot misbaer, By Pharoos tijden Seer wonderbaer Heeft Godt al uyt gevaer,
Willen verlossen haer Ende verblijden, Maer eer dit soud' geschieden Moest het Paesch lam weerden geslacht, Al in der middernacht, Gegeten met aendacht Waer by sy Godts almacht, En weldaet hoogh geacht Souden belijden. Als met Lof-sanck, Vyt Pharaoos bedwanck Die Ioden vry en vranck, Waren geweken Door spijs en dranck, Gods goetheyt op den ganck, Aen't Volck al sonder danck Heeft klaer gebleken: Met't vuyr der liefd' ontsteken, Heeft hy haer het Manna bereydt, Een spijs vol soetigheyt, En om't Leger gespryt, Als hy haer had geleydt. Door't Roode Meyr en 't feyt Pharaoos deet wreken. In't aerdtsche pleyn, Die Christen in't gemeyn Verquickt met die Fonteyn Van Godts genaden: Dat Paesch-lam reyn, 't Welck op hem neemt certeyn Des menschen sond' alleyn, Ende misdaden, Hebben sy al genoten,
Doen sy uyt die zwaer slaverny En satans tryanny Waren geworden vry, In 's werelts woesteny, Tot een wegh spijs daer by, Heel onverdrooten. O! Edel pandt En heyligh Offerhandt, Heel door der liefden brandt Aen 't kruys verslonden: O Druyf playsant Vyt het Beloofde Landt, Des hemels triumphant, Van Godt gesonden: Den Wijn in onse wonden Heeft gestort den Samaritaen, Ons niet voor by gegaen, Dien wy hebben ontfaen, O ware Pellicaen: Met wiens Bloedt uitgedaen Sijn onse sonden. Groot in't ghetal, Gelijck die Ioden al, Spijs naer haer wel geval Rijck'lijck bequaemen: Met groot gheschal In dit traen vloedigh dal, Roepen wy Chrisen all' Om spijs te samen: Maer niet voor ons lichaem, Maer't broodt der zielen delicaet, O Godt ons toeverlaet! Geeft ons dit uyt genaed'
Als ons de doodt aengaet, Dat wy niet desperaet Verflauwen, Amen.
Cookies on Poetry Cove