Skip to content
1722

Een gheestelijck lust hofken

Anoniem

Op de wijse, Parvulus nobis sascitur. GOdt zy gelooft in eeuwigheyt, Dat dese g'nad' ons is bereydt: Dat wy Maria Kinder' zijn,

Sullen wy des niet vrolijck zijn, Die weerde Moeder sy bereydt Van nu aen tot in eeuwigheyt. Der weerde Moeder, etc.

Wie dese Ionck vrou eeret fijn, Desen wert Godt genaedigh zijn, Behoeden aen lijf en ziel gelijck, En voeren hem in't Hemelrijck.

Der weerde Moeder, etc. Daerom soo laet ons vrolijck zijn, En eeren dese Moeder reyn: En datse ons biede haere handt,

En brenght in't rechte Vaderlandt. Der weerde Moeder, etc.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.