Skip to content
1722

Een gheestelijck lust hofken

Anoniem

Op de wijse: O geest die ons kund, &c. O Heer, aensiet toch Syon teer, V Bruydt verheven, Sy wordt verdreven In't ongeloof wort haer nu plaets gegeven, Haer schoon Cieraet Door Satanh listen quaedt, Is wegh gedreven. O Godt, wy hebben u gebodt Niet onderhouden 't Mach ons wel rouwen, Want daerom laet ghy ons in dit benouwen: Maer ghy o Heere soet, Wilt onse tegenspoet Toch eens aenschouwen. O Heer, laet toch u Kercke weer, Eens triumpheeren In lof, en eeren, Op dat haer droefheyt groot eens mach cesseren: Verlaet o Heer niet heel V eenigh Erfdeel, Komt visiteren. O Heer, laet uwen Wijngaert weer, Te recht op bouwen Sendt Herders trouwe, En laet u schaepkens teer niet meer benouwen, O Iesu herder goet Troost ons in tegenspoet,

Gy zijt getrouwe. O Heer, die lief hebt alsoo seer, Vw' Creaturen Hoe langh sal dueren, Dat Satan meer en meer, ons sal doen trennen: Den krancken reyckt de handt, En doet goedt onderstandt: Die haer bekeeren. O Heer: sendt toch uw' Herders weer, In alle palen, Om weer te halen: Die Schaepkens breedt en veer Die nu gaen dwalen: Want ghy en wilt toch niet Dat yemandt in't verdriet, Komt, of in qualen. Prins Heer wilt ons vyanden weer, Tot u bekeeren Die waerheyt leeren, Op dat wy al u eer En lof vermeeren: Laet uwe doodt en pijn, Aen haer behouden zijn O Heer der Heeren.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.