Op de wijse: Het viel een Hemels douwe. MYn lippen opent Heere, Hier in dit Aertsche dal, V Hoogheyt lof, en eere, Ick vrolijck singen sal Myn tonge maeckt bequaeme, Verweckt dat herte myn, Gy zijt mijn lief eersame Lof moet u altoos zyn. O Soone Godts gebooren, Gy zijt gebenedijt, V heb ick uyt verkooren, Want ghy myn liefste zijt, Die ick begeer te minnen Nu en t' allen termijn O soeten gast van binnen, Lof moet u altoos zyn.
Gy zijt myn vreucht inwendigh Mijn troost in al mijn noodt, Want doen ick was ellendigh Benauwt al totter doodt, Soo quaemdt ghy my cureren Verlossen uyt den pijn: O goedertieren Heere Lof moet u altijdt zijn. Wel drie en-dertigh jaren Met pijn en arbeydt zwaer, Soo socht ghy de sondaren, Om haer te wasschen klaer: Daer toe zijt ghy gestorven Al door den wille dyn: Hebt ons pardon verworven, Lof moet u altijdt zyn. Gy zijt geklommen hooge Aen 's Vaders rechterhandt: Almachtigh in vermogen Zijt ghy daer triumphant: Den Hemel met die eerde Vervult u Godlijck schijn, Ons Heer, ons Godt vol weerden Lof moet u altoos zijn. Dus zijt ghy nu verheven Door al u lijden zwaer, Een naem is u gegeven Die heyligh is voorwaer, Groot boven alle namen, Na Paulus klaer doctrijn: Dus singen wy te samen Lof moet u altijdt zyn.
V mogen wy wel eeren, En loven t'aller tijdt, Gy zijt een Heer der Heeren Eeuwigh gebenedijt; Wien altoos moeten loven, Des Hemels Geesten fijn: Gy die nu woont hier boven, Lof moet u altijdt zyn. Die Heyligen seer blye, Hebben soo grootenvreucht, Met schoone melodye Zijn sy altijdt verheucht, Om dat sy klaer aenschouwen V Goddelijck aenschijn, Zijn sy bevrijdt van rouwen, Lof moet u altoos zijn. O Prince groot van weerden, Die woont in's Hemels hof, Wilt my op deser eerden Vervullen met u lof: Wilt my van't quaet bedwingen, O Hemels Medicijn: Dat ick mach eeuwigh singen, Lof moet u altoos zijn.
Cookies on Poetry Cove