Skip to content
1722

Een gheestelijck lust hofken

Anoniem

Stemme: L'Avingnone. STaet op wort verlight O Menschen! staet op, en gaet nae't eeuwigh light Verlaet u sond', staet op terstont En wort nae uwen Ziele gesont Gekomen // vernomen Is Godt, O Lot! In 't beesten schot Wien soecken gaen, Siet 't werck eens aen, Dees Koningen met Gout belaen. Vyt Oosten komen sy (O wonder!) door vorst en hagel even bly Sy volgen na, De sterre seer drae Den Heere sy soecken vol genae Sy alle // ueer vallen Te voet // (hoe soet) Het opper goet 'T welck in een stal, Op't aerdtsche dal Neer was gekomen voor ons all' Siet aen wat groote eer Dees Princen bewijsen aen dien grooten Heer Haer soet gesught Vlieght tot de lught Haer schreyen is aen Godt genucht; Sy kussen, sy sussen Het Kint // 't welck mindt En haer wel sindt Sy geven Gout, Aen die verkout

Op 't hoy neerleydt die d'hemel bouwt. Het Wieroock wordt gebroght En Mirre, wie had sulcx oyt van haer gedocht Met groot ootmoet, Sy al dit goet Godt dragen op ja oock haer bloet 'k Wil meden, gaen treden: By haer, en naer, Dees tijt voorwaer Aen desen Heer, Vyt liefde teer Mijn hart opdragen 't sijnder Eer. Sy groeten oock de Vrouw Mariam, die ons verlost heeft uyt den rouw, 'T is aensien waerdt, 'T moet sijn bewaert In 't hart hoe dees totter aerdt Haer buyghen, en tuyghen Met le'en // en re'en Met bly geween Dat sy de Kroon, En d'hooghste loon Verdient van Christo haeren soon. Laet ons oock des gelijck Neervallen, die anders niet sijn als slijck Laet seggen uyt, Ons overluyt Maria ghy zijt Godes Bruyt. Troostersse, hulpersse Ghy zijt // 'k belijdt, Ten allen tijt. Ey, seght voortaen; 'K sal u bystaen, Ick neem u tot mijn dienaer aen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.