Skip to content
1722

Een gheestelijck lust hofken

Anoniem

Stemme: Ick ben een armen pelgrim siet. KOm Pelgrims komt, volght my naer Wy willen onse reys beginnen Wy sullen gaen groeten te Kevelaer Die soete Koninginne. Komt volght my naer met kloecken moet, En neemt van daegh eens Couragie Op dat wy altemael te voet Voldoen ons pelgrimagie. Wy sijn doch Pelgrims allegaer Wy hebben hier geen vaste steden 't Is hier al droefheyt voor en naer Soo langh wy sijn beneden. Hoe menigh son is opgestaen Die my met droefheyt sagh bevangen, Hoe dickwils vont de bleecke maen Noch traenen op mijn wangen. Wat is het leven van ons al, Van hier eens komen, dan weer scheyden! Den wegh loopt door het tranen dal Die ons naer huys sal leyden. O Vaderlandt! o vaderlandt! Wanneer sult ghy my eens ontfangen!

Tot u is't dat mijn herte brandt, En sucht met groot verlanghen. Och datter eenen Enghel waer Die mijn stappen wilde schrijven, Al viel de reys my noch soo swaer, Dat sou mijn swackheyt stijven. Wel aen dan pelgrims; kloecken moet Sa altemael eens goe Couragie Op dat wy altemael te voet Voldoen ons pelgrimagie

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.