Op de wijse: Bedroefde Hertken. WAt is wilt leeren, Dat ydel eeren! Soo hoog braveeren In deser werelt, Daer all' verblijden, In korten tijden, 't Geluck in lijden: Sich gansch verstelt. De macht der eerden, Hoe hoogh van weerden Moet t'schanden weerden, Hoort jonck en teer: Wat men somtijden In 't ijs mach schrijven, Sal vaster blijven, Dan menschen eer. O Creaturen, 't En mach niet duren: V triumpheeren, Al u jolijt: Op't leven bouwen, Op menschen trouwen Is niet dan rouwen, En groot verdriet. Zijt ghy in eeren, Met jubileren,
Met triumpheeren, Nu minnelijck: Na korten tijden, met zwaren lijden, De doodt sal scheyden, In oogenblick. Dit is ervaren, Door veele jaeren, En tuyght voorwaren, Die oude Schrift, Dat menschen kinder, Alhier, en ginder, De doodt hin onder, zijn hin gericht. Waer is Absalone, Waer is Salomone, De eene was schoone En de ander wijs: Sampson de wilde, En stercke helde, Ionatas milde, Mathusalem grijs. Waer is Virgilius, Waer Aristoteles, Plato, Empedocles, Mat hare kunst; Haer hooch studeren, haer speculeeren, Haer konst en leeren, Is al om sunst. Van Ciceronem, heb ick vernomen, Dat hy heeft konnen, Wel reden fijn: Hem hielp geen reden, Geen klaght: noch beden: Hy moest in treden, Den wegh heen in. Men leeft in's gelijcken, Hoe eenen rijcken In's werelts strijcken, Lagh wonderlijck: Hy Bancketeerden, Hy domineerden: Hy sich vercierden, Seer kostelijck. Na weynigh dagen, Is hy gedragen, Hem geen geen klagen Geen goedt, noch geldt, Daerom by tijden, Wilt u bereyden, Want ghy moet scheyden Van deser werelt. Den Paus aendachtigh Den Keyser machtigh,
Den Koningh prachtigh Gaen aldaer heen: Haer hielpt geen schoonheyt, Haer hielp geen kloeckheyt, Haer hielp geen sterckheyt: Gelt, goet, noch eer. Daer helpt geen weenen, Geen medicijnen Geen kruyt, noch steenen Voor die bitter doodt: Neemt hin met schricken Hoort arm, en rijcken: In oogenblicke Dat leven goedt. Maer zijn werelts lusten Maer korte Feesten, Geven in't leste Maer anghst en noodt: Och! valsche vreuchden, Gy doet verleyden En de ziel scheyden: Van't hooghste goet. Wilt u dan wachten: Voor's Werelts prachten En daer na trachten, Beyd' jonck en oudt: Het zijn maer bloemen Haer pracht en roemen Als water schuymen, Verdwijnen haest. O werelts kinder, O arme sonder Keert eenemael weder, Siet aen u noodt: De noodt sal naken, En u wis raken Gy moet verlaten, Boedt en goedt. O water schuymen, O werelts bloemen Gy spijs der wormen, Gy aerden grondt: Korts is u leven, Gy weet niet even Of Godt sal geven, Den Morgen-stondt. Wilt dit betrachten, Met al u krachten Steets voortaen trachten:
Na 't eeuwigh goedt, Wilt my nu geven O hoogh verheven, Met u te leven, Mijn eeuwigh Godt.
Cookies on Poetry Cove