Skip to content
1632

Een gheestelijck lust hofken

Anoniem

Op die wijse: O Geest die ons kunt &c. O Heer aensiet toch Syon teer V kruyt verheven:

Sy wort verdreven, Int ongeloof wort haer nu plaets gegeven, Haer schoonheyt en cieraet, Door Satans listen quaet, Is wech gedreven. O Godt, wy hebben u gebodt, Niet onderhouwen, 't Mach ons wel rouwen: Want daerom laet ghy ons in dit benouwen, Maer ghy o Heere soet, Wilt onse tegenspoet, Toch eens aenschouwen. O Heer laet toch u Kerck weer, Eens triumpheren, In lof en eeren, Op dat haer droefheyt groot eens mach cesser[en] Verlaet o Heer niet heel V eenich erfdeel, Komt visiteren. O Heer, laet uwen wijngaert weer Te recht opbouwen, Sent herders trouwe: En laet u schaepkens teer niet meer benouwen O Jesu herder goet, Troost ons in tegenspoet, Ghy sijt getrouwe. O Heer, die lief hebt alsoo seer Vw' creaturen, Hoe lang salt dueren: Dat Satan meer en meer ons sal doen trueren Den krancken reyckt de hant, En doet goet onderstant,

Die haer bekeeren. O Heer, sent toch uw' herders weer, In alle palen, Om weer te halen: Die schaepkens breet en veer, Die nu gaen dwalen: Want ghy en wilt toch niet, Dat yemant int verdriet, Kom, of in qualen. Prins Heer, wilt ons vyanden weer, Tot u bekeeren, Die waerheyt leeren: Op dat wy al u eer, En lof vermeeren, Laet uwe doot en pijn; Aen haer behouden zijn, O Heer der Heeren.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Een gheestelijck lust hofken · Anoniem · Poetry Cove