Skip to content
1796

Een geheel nieuw liedeboek van het roosje

Anoniem

4.

Nu heb ik den last op myn schoot, Het is een last voor al myn leven. Ach had ik in myn barensnood

Liever maar den geest gegeeven, Dan te leven zo alleen, En gehaat zyn van myn vrinden, Die zig verheugen in myn geween, Waar zal ik troost of hulp vinden.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Een geheel nieuw liedeboek van het roosje · Anoniem · Poetry Cove