Skip to content
1796

Een geheel nieuw liedeboek van het roosje

Anoniem

2.

Nog eens heb ik gedroomd, dat ik, Moest hangen, 'k was slegt in myn schik, Teen ik myn hoofd stak door de strik, bis. En Meester Hans myn trok naar boven, En ik wierd van de leer geschoven, Terwyl vast een ravenzwerm omhoog, Fluks om myn heenen vloog, De strop die brak, ik was verblyd, Dat ik was van den galg bevryd.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.