Gisteren zag ik een bruinet,
Met d'oogjes vol van minnevonkjes
'k Wist haar te krygen in myn net,
Door laggen en door ronkjes,
Dog toen myn minnevlam was geblust,
Heb 'k haar voor 't laatst vaarwel gekust.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.