Skip to content
1796

Een geheel nieuw liedeboek van het roosje

Anoniem

12.

Zoo wierd Jan Peer gekeerd en gesmeeten, En rommendom in de dekens gewonden, Toen hebben zy hem als raazende honden, Armen en beenen geknoopt en gebonden, Toen sprak Catryn, Keereltje fyn, Nu zal ik zien wie dat meester zal zyn.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.