Skip to content
1796

Een geheel nieuw liedeboek van het roosje

Anoniem

13.

Zy sprak, myn Heer de Generaal Ik kom u pardon vraagen Voor een Soldaatje, jong en teer, Die ging zyn leven waagen, Hy deserteert uit liefde en trouw, Ach, ach, myn hert dat smelt van rouw! In Luxemburg gevangen, Alwaar men hem wil hangen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.